Gdyby dzwonki oddzielaj\u0105ce kolejne lekcje na chwile zamilk\u0142y, a gwar panuj\u0105cy na korytarzach nieco by ucich\u0142, mo\u017ce us\u0142yszeliby\u015bmy, o czym szepcz\u0105 \u015bciany, kt\u00f3re widz\u0105 i s\u0142ysz\u0105 rzeczy nies\u0142ychane. Opowiedzia\u0142yby nam o tym, \u017ce s\u0105 takie dni, kiedy nasza szko\u0142a zamienia si\u0119 w wielki teatr, kt\u00f3rego tajemnice strze\u017ce kurtyna milczenia. Nie wierzycie? Czy wiecie zatem, \u017ce w naszej szkole niezwykle pr\u0119\u017cnie dzia\u0142aj\u0105 a\u017c CZTERY teatry? W kolejno\u015bci ich powstawanie s\u0105 to: teatry ALAMAKOTA, (M)AMYOSKARA, NIBY NA NIBY i grupa naszych milusi\u0144skich, jeszcze BEZ NAZWY, kt\u00f3rzy sprytnie przemycaj\u0105 swoje przedstawienie nie tworz\u0105c jednak \u017cadnej zorganizowanej grupy. Pragniemy ods\u0142oni\u0107 nieco kurtyn\u0119 i przybli\u017cy\u0107 Wam ka\u017cd\u0105 z tych grup. Postano-wili\u015bmy, zatem przeprowadzi\u0107 cykl wywiad\u00f3w z ich przedstawicielami.<\/p>\n
Kolejn\u0105 osob\u0105, z kt\u00f3r\u0105 postanowili\u015bmy zamieni\u0107 kilka s\u0142\u00f3w by\u0142a Pani Magda Wejkszner – Mianowana przedstawicielka i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rczyni teatru Alamakota. Pytania nieco podobne, ale jak r\u00f3\u017cne odpowiedzi……… zobaczcie sami.<\/p>\n
1. Kto by\u0142 pomys\u0142odawc\u0105 teatru ALAMAKOTA?<\/em> 2. Jak d\u0142ugo istnieje teatr?<\/em> <\/p>\n 3. Jaka tematyka przewa\u017ca w scenariuszach?<\/em> 4. Sk\u0105d pomys\u0142 na powstanie teatru o takiej w\u0142a\u015bnie tematyce?<\/em> 5. Kto pisze scenariusze do przedstawie\u0144?<\/em> <\/p>\n 6. Jak wygl\u0105da casting do poszczeg\u00f3lnych r\u00f3l?<\/em> 7. Jakimi cechami musi wyr\u00f3\u017cnia\u0107 si\u0119 aktor w Pani teatrze?<\/em> 8. Ile spektakli zagra\u0142 teatr do tej pory?<\/em> <\/em><\/p>\n 9. Co uwa\u017ca Pani za najwi\u0119kszy sukces teatru?<\/em> 10. Co jest najtrudniejsze w pracy nad przedstawieniem?<\/em> 11. W jaki spos\u00f3b dobierana jest ta przejmuj\u0105ca muzyka, kt\u00f3r\u0105 podziwia\u0107 mogli\u015bmy w ostatnim przedstawieniu?<\/em> <\/p>\n {gallery}kotan\/teatry\/alamakota{\/gallery}<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gdyby dzwonki oddzielaj\u0105ce kolejne lekcje na chwile zamilk\u0142y, a gwar panuj\u0105cy na korytarzach nieco by ucich\u0142, mo\u017ce us\u0142yszeliby\u015bmy, o czym […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-1245","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorised"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1245","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1245"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1245\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1245"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1245"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.vh20375.vh.net.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1245"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Tu musz\u0119 nieskromnie przyzna\u0107, \u017ce pomys\u0142odawc\u0105 teatru ALAMAKOTA by\u0142am ja i Pani Karolina Wr\u00f3blewska.<\/p>\n
Nasz teatr powsta\u0142 oko\u0142o siedem lat temu, a pierwszy nasz wyst\u0119p odby\u0142 si\u0119 jeszcze w starej szkole na ulicy Pozna\u0144skiej, i wtedy pierwszy raz przedstawiali\u015bmy spektakl w Amfiteatrze Miejskim. <\/p>\n
W scenariuszach naszego teatru przewa\u017ca tematyka m\u00f3wi\u0105ca o przemocy w rodzinie, o alkoholizmie, o narkotykach, wszystko to, co jest zwi\u0105zane z profilaktyk\u0105 uzale\u017cnie\u0144.<\/p>\n
Sami wiecie, \u017ce patronem naszej Szko\u0142y jest Marek Kota\u0144ski, kt\u00f3ry by\u0142 za\u0142o\u017cycielem Monaru w Polsce. Monar jest organizacj\u0105 przeciwdzia\u0142aj\u0105c\u0105 narkomanii, bezdomno\u015bci oraz wszelkiego rodzaju zagro\u017ceniom spo\u0142ecznym. Marek Kota\u0144ski wychodzi\u0142 naprzeciw, nios\u0105c pomoc i wsparcie ludziom potrzebuj\u0105cym pomocy, tym, kt\u00f3rzy znale\u017ali si\u0119 w trudnej sytuacji \u017cyciowej, ludziom samotnym i chorym.
Prowadzi\u0142 on grupy terapeutyczne dla uzale\u017cnionej od narkotyk\u00f3w m\u0142odzie\u017cy i st\u0105d zrodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142 aby\u015bmy my tak\u0105 tematyk\u0119, tutaj w szkole nosz\u0105cej jego imi\u0119, przedstawiali.<\/p>\n
Scenariusze do przedstawie\u0144 powstaj\u0105 w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b. Przez par\u0119 lat pisa\u0142y scenariusze trzy osoby: ja, Pani Wr\u00f3blewska i Pani Janicka a ostatnio skorzystali\u015bmy z uprzejmo\u015bci Pani Magdy Szczupakowskiej.<\/p>\n
Co roku wywieszamy w szkole wielki plakat z informacj\u0105, \u017ce og\u0142aszamy nab\u00f3r uczni\u00f3w do teatru. Przyznam, \u017ce ja r\u00f3wnie\u017c biegam po klasach i wy\u0142apuje najwi\u0119ksze gwiazdy, niekt\u00f3rzy uczniowie sami si\u0119 zg\u0142aszaj\u0105 i wtedy rozmawiamy z nimi i patrzymy czy si\u0119 nadaj\u0105, czy maj\u0105 \u0142adny g\u0142os, czy potrafi\u0105 zagra\u0107 kogo\u015b innego. Przede wszystkim jednak sprawdzamy ich cechy charakteru, czy s\u0105 odpowiedzialni solidni, systematyczni, odporni na stres, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 w momencie wyj\u015bcia na scen\u0119.<\/p>\n
Aktor musi by\u0107 sumienny, odpowiedzialny, grzeczny, pracowity niestwarzaj\u0105cy problem\u00f3w wychowawczych. Przede wszystkim jednak, i tu jeszcze raz powt\u00f3rz\u0119 bardzo odpowiedzialny.<\/p>\n
Ka\u017cdego roku wystawiamy dwa te same przedstawienia. Najpierw wyst\u0119pujemy 11 marca na Dniu Kotana, p\u00f3\u017aniej z tym samym spektaklem wyst\u0119pujemy na Og\u00f3lnopolskiej Akcji Profilaktycznej- \u201e Profilaktyka a teatr\u201d. Obecnie zmieni\u0142a ona nazw\u0119 na \u201ePopatrz\u201d, ale mniej wi\u0119cej chodzi o to samo. W Warszawie zrodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142, aby aktorzy w spektaklach teatralnych prezentowali profilaktyk\u0119 uzale\u017cnie\u0144 i my w tej akcji od paru lat uczestniczymy. Przedstawie\u0144 natomiast wystawili\u015bmy tyle ile lat istnieje teatr, odby\u0142o si\u0119, wi\u0119c siedem spektakl.<\/em><\/p>\n
Najwi\u0119kszym sukcesem by\u0142o to, \u017ce w og\u00f3le zakwalifikowali\u015bmy si\u0119 do akcji profilaktycznej, \u017ce uda\u0142o nam si\u0119 tam dosta\u0107. Sam fakt, \u017ce wyst\u0119powali\u015bmy obok uczni\u00f3w z II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Marii Konopnickiej to ju\u017c dla nas by\u0142 wielki sukces. Poza tym jaki\u015b czas temu nasi uczniowie zdobyli nagrody dla najlepszego aktora i najlepszej aktorki.<\/p>\n
Najtrudniejsza jest praca z dzie\u0107mi, dlatego, \u017ce nasi aktorzy bardzo cz\u0119sto nie potrafi\u0105 pozby\u0107 si\u0119 wstydu zagrania innego cz\u0142owieka, i to jest najtrudniejsze, \u017ceby prze\u0142ama\u0107 op\u00f3r i strach przed tym, \u017ce b\u0119d\u0105c aktorem musz\u0119 zagra\u0107 jak\u0105\u015b posta\u0107.<\/p>\n
Wygl\u0105da to w ten spos\u00f3b, \u017ce kiedy pracujemy nad jakim\u015b przedstawieniem, robimy pr\u00f3by, to ta w\u0142a\u015bnie muzyka rodzi si\u0119 gdzie\u015b tam w naszych g\u0142owach. Wielokrotnie muzyka ta ulega zmianie, ale zawsze jest to czynione w spos\u00f3b spontaniczny. W tym roku bardzo pomog\u0142a nam Pani Bigo\u015b w dobraniu utwor\u00f3w muzycznych.
Bardzo dzi\u0119kujemy za udzielenie wywiadu, \u017cyczymy dalszych sukces\u00f3w.<\/em>
Dzi\u0119kuj\u0119 bardzo.<\/p>\n